Het gevaar van “Ik moet het alleen doen.”

We leven in een samenleving waarin we op de een of andere manier hebben geleerd dat we het “alleen” moeten doen.
Dit werkt door in veel aspecten van de samenleving en ook voor ons als individu.

Ik zie het ook bij veel van de mensen die me online volgen.
Ze swingen van links naar rechts.
Aan de ene kant is er dat intense verlangen naar support en steun om te komen waar ze willen zijn en aan de andere kant lijken ze constant de verkeerde mensen aan te trekken of schijnen ze toch weer terug te vallen in de “ik moet het alleen doen” opvatting.

Of ze vragen wel hulp, ze huren iemand in of ze investeren bijvoorbeeld in online programma’s en krijgen niet ECHT de begeleiding en support waar ze naar verlangen.
Ze krijgen “modules” maar er is geen plek om vragen te stellen of om ECHT te verbinden.
Ze krijgen de strategie, maar niet de transformatie.
Ze voelen zich niet gehoord of gezien.
Ze krijgen niet het resultaat waar ze echt op hopen.


MAAR dat ligt niet specifiek aan die programma’s WANT ….  je kunt alleen maar de acties en beslissingen nemen die afgestemd zijn op je huidige bewustzijn.
Dus als je bewustzijn is afgestemd op individualiteit en “ik moet het alleen doen” of “Ik moet altijd alles zelf doen,” dan KUN je gewoon geen mensen aantrekken die je supporten op de manier waarop het mogelijk is.

Als je bewustzijn is afgestemd op “ik moet het allemaal alleen doen” dan KUN je niet eens de mensen herkennen die je supporten al zouden ze met een spandoek voor je staan.

De meeste van ons hebben van jongs af aan geleerd dat we niet op andere mensen kunnen rekenen.
De meeste van onze ouders hadden het zelf nog zwaar. Hun ouders hebben de oorlog meegemaakt en het leven bestond vooral nog uit “overleven.”
Als je de verkeerde mensen vertrouwde, dan was je dood. Simpel.
Ook als je de verkeerde beslissingen nam, dan kon dat je leven kosten.

Maar voor de meeste van de ons is dat niet meer de realiteit waarin we leven.
Maar die energie dragen de meeste van ons nog in zich mee.


Ik zie bij veel mensen de angstige energie alsof ze ieder moment aangevallen kunnen worden.
Ieder moment kunnen ze de verkeerde beslissing nemen die hun leven kost.
Ze staan op standje overleven.


Ze ZIEN niet dat ze al vrij zijn.
Ze ZIEN en weten niet dat ze op ieder moment andere keuzes zouden kunnen gaan maken.

Bijvoorbeeld een simpele beslissing over het investeren in een programma dat je verder kan helpen lijkt een beslissing van leven of dood te zijn.
“ALS ik maar de juiste keuze maak. Wat als ik WEER de verkeerde keuze maak? Wat als me dit OOK weer niet verder gaat brengen? Wat als ik faal? Wat als ik straks met niets achter blijf? Wat als ik alles kwijt raak?”

Ze denken dat het om het maken van de investering gaat.
Maar het is niet waar. Want de angst die er om heen zit is totaal uit verhouding.
We zitten zo vast in onze eigen patronen dat we er blind voor zijn.
We GEBRUIKEN alledaagse simpele beslissingen om het conflict en de separatie IN onszelf gaande te houden.

Doe nu even objectief een stap naar achteren.
WAT is nu eigenlijk het ergste wat je kan gebeuren? En wat is er NU op dit moment concreet aan de hand waar je ECHT iets mee kunt. Want al die eventuele toekomstprognoses, daar kun je hoe dan ook niets mee. Want het IS nog niet gebeurt en je kunt geen probleem oplossen dat er niet echt IS. En aan de andere kant is er ALTIJD een oplossing voor een probleem dat er WEL is, want we leven in een inclusief Universum. Als er een probleem is, is er altijd OOK een oplossing.

Uiteindelijk gaan we allemaal op een diep niveau zien en weten dat we niet ons lichaam ZIJN en dat we niet onze patronen ZIJN.
Maar dat begint allemaal met objectief naar jezelf te gaan kijken.
Met het kunnen zien en waarnemen van de patronen en de tools krijgen om die patronen te doorbreken.

Om even bij het voorbeeld te blijven. Stel, je voelt dat je een investering wilt doen.


Als je in eenheid bent met jezelf, dan denk je er niet over na.
Je hebt de vraag gesteld aan het Leven. Je hebt het Leven laten weten waar je heen wilt en er is iemand op je pad gekomen waarvan je denkt dat deze persoon de kennis en capaciteit heeft om je te helpen en 1 plus 1 is 2.
Je twijfelt er niet over. Je vertrouwt gewoon.
Je energie is in beweging.
Je bent aan het creëren en je BLIJFT creëren.
Je wilt je tijd niet verspillen met uren zinloos piekeren. Je weet dat op die manier geen antwoorden te krijgen zijn.
Er kan je niets gebeuren want je bent altijd veilig.
ZELFS al zou het je niet brengen waar je om vraagt, dan nog weet je dat het je altijd de juiste dingen brengt.
WANT de buitenwereld is een spiegel van jouw bewustzijn. Dus je trekt alleen maar aan waar je op bent afgestemd. Dus mocht je onverhoopt iets aantrekken dat niet “ideaal” is dan is dat heel simpel opgelost. Je hoeft er ALLEEN maar achter te komen wat dat precies spiegelt IN jezelf en dan verander je het bewustzijn IN jezelf en dan verandert je uiterlijke realiteit met je mee.

Als je in separatie bent met jezelf, dan kun je dat niet voelen.
Want de wereld bestaat namelijk uit goed en slecht.
Je kunt falen en je kunt slagen.
Mensen kunnen je oplichten of, als je mazzel hebt, dan tref je af en toe een “goed” persoon.
Er is nog geen overgave van de Ego aan de ziel (of van angst aan liefde) en dat weerspiegelt zich door een “onveilige” buitenwereld waar ieder moment situaties op kunnen komen die je “triggeren.”
Op het moment dat jouw Ego zich heeft overgegeven aan je ziel gebeurt dat niet meer. Je hele binnenwereld is er op gericht om jou (je hogere zelf) te dienen, en dat is ook de spiegel die je in de buitenwereld gaat zien.
Op het moment dat je innerlijke wereld er nog op gericht is om het grillige Ego te dienen, dan zul je dit ook ervaren in de buitenwereld.
Het Ego kan namelijk veeleisend, onvoorspelbaar, manipulatief, grillig en emotioneel zijn als het de taak krijgt om de kapitein van jouw schip te zijn.
Je trekt dan vooral mensen aan die OOK vanuit hun Ego leven, dus die hetzelfde zijn.
DAT zorgt voor een hoop onveiligheid en potentiële faalervaringen.
Maar dat ligt NIET aan die mensen of hun acties en beslissingen. Ze zijn namelijk niets meer dan een spiegel.

Zodra jij die kant van je begint te helen.
En je gebruikt het leven ALS die spiegel en integreert AL die delen van jezelf die je hebt afgestoten liefdevol terug IN je bewustzijn, dan vallen ze weg in je buitenwereld.
En dan trek je ze dus ook niet meer aan.
En ALS dat dus wel een keertje gebeurt, dan is dat alleen maar omdat daar nog meer integratie mogelijk is en je hogere zelf maakt je daar bewust van.

Dan zie je stap voor stap dat er een hele wereld is die klaar staat om je te helpen. Je hoeft er alleen maar om te vragen.
En dat is moeilijk in het begin. Ik weet er alles van.
Ik ben een paar jaar geleden gestart met dingen VRAGEN aan mensen.
Met aangeven wat mijn wensen en verlangens zijn en wat ik nodig heb.
Niet alleen aan hen, maar vooral aan mezelf.
En niet alleen aan de mensen in mijn leven, maar OOK aan het Leven (Het Universum, God.)
We leven namelijk in een ongelimiteerd Universum en alles is mogelijk.
Maar het start in JOU!
Kun je je verlangens erkennen?
Kun je vragen om wat je nodig hebt?
Kun je ACHTER je eigen verlangens gaan staan?
Kun je je eigen behoeftes totaal en onvoorwaardelijk accepteren?


Meestal doen we dat niet want we zijn bang voor afwijzing en falen.
Maar dat is een spiegel van het feit dat je JEZELF hebt afgewezen.
En iedere afwijzing is een kans om die delen van jezelf te integreren en je verlangens te erkennen.
De pijn van afwijzing komt niet door de afwijzing ZELF. De pijn komt door je overtuiging dat alleen die ander je behoefte kan vervullen.
Maar dat KUNNEN zij NOOIT doen, als je niet eerst die behoefte erkent en volledig accepteert IN jezelf. DAN kunnen ze hem vervullen OF er komt iemand die het wel kan.

Als jij jezelf niet meer afwijst en dat commitment maakt naar jezelf toe, dan zul je zien dat de angst voor afwijzing stap voor stap verdwijnt. Afwijzing is een illusie van de illusie IN jezelf.

Als jij de illusie (de overtuiging) loslaat dat je Ego, dus je “menselijke” zelf het “alleen” moet doen, dan zul je stap voor stap een andere realiteit creëren.
Je Ego is bang en probeert “de buitenwereld” te controleren en te manipuleren zodat het krijgt waar het naar verlangt.
Maar dat KAN niet.
Je Ziel kan voor je Ego zorgen.
Je Ego, dus de menselijke jij KAN het niet “alleen” doen. Daar is het Ego niet voor gemaakt.
Zodra je vanuit zielsperspectief aan je menselijke zelf (Ego) gaat vragen: “WAT heb je nodig? Ik zorg voor je. Wees maar niet bang. Ik help je om je verlangens te vervullen” dan zal je hele leven veranderen.

En dan shift dat dus IN je bewustzijn.
En dan trek je mensen en mogelijkheden aan die je verder brengen en die je supporten.
Want nu is de buitenwereld de spiegel van je nieuwe bewustzijn dat opereert vanuit de volgende overtuigingen:


“Ik ben de meest krachtige creator van mijn realiteit.
Ik ben compleet veilig in dit leven.
Want ik BEN niet mijn ego, mijn lichaam of mijn rol. Ik BEN puur bewustzijn. En dat kan zich gewoon ergens anders op focussen. Dat kan ieder moment iets anders creëren.
Ik kan al mijn verlangens en behoeften erkennen, en WAT ze ook zijn, zodra ik het in mijn bewustzijn breng en ik schijn het licht er op en ik accepteer ze volledig, dan ga ik de vervulling ervan zien in de buitenwereld.
NIET omdat ik het “nodig” heb, want ik als bewustzijn heb niets “nodig.”
Iets nodig hebben komt vanuit tekort en ik kom nooit iets tekort. Want alles waar ik OOIT naar heb verlangt zit al in mijn bewustzijn en het ENIGE dat ik hoef te doen is het naar de oppervlakte te brengen en de barrières op te ruimen die daar tussen in staan.”


Als je vanuit eenheidsbewustzijn creëert dan weet je op een diep niveau dat alles EEN is. Alles staat in verbinding met elkaar.
Alles reageert op elkaar en op frequentie en energie. Zoals deze quote ook zo mooi beschrijft:

“If you want to find the secrets of the universe, think in terms of energy, frequency and vibration.” — Nikola Tesla

Liefs Maartje