Scheiden bestaat niet

OMG, yes DIT dus: scheiden is niet slecht.
DIT filmpje laat zien hoe ik over “scheiden” denk.

Nee, het IS NIET slecht, maar ik merk wel dat het (nog) een taboe is.
En er mogen ECHT nieuwe definities en overtuigingen komen.

Ik heb dit jaar niet veel gesproken over mijn relatie.
Het is lastig om er over te praten en om de goede woorden te vinden, want ik merk dat de meeste mensen het niet echt snappen.
Want Bob en ik hebben een SUPER goede relatie.
Zelfs nu we dit jaar bezig zijn met exact deze vraag is er veel harmonie:

“Groeien we nog wel genoeg samen?
Passen we nog wel ECHT bij elkaar?
Is er misschien een ander pad voor ons?”

We communiceren goed en delen waar we behoefte aan hebben.
We zijn ons er van bewust dat de ander ons niet gelukkig kan maken. Dat je dat eerst zelf moet doen en dat je dan als 2 gelukkige mensen bij elkaar komt om samen te co-creƫren.
We weten dat ons gevoel en gedrag niet te maken heeft met wat de ander wel of niet doet maar onze EIGEN patronen en overtuigingen die op elkaar reageren.

Als mensen horen dat Bob en ik onze relatie “opnieuw in aan het delen” zijn, dan kijken ze verbaasd.
“Maar jullie lijken zo goed met elkaar op te schieten?”
Niemand die ons ziet verwacht of denkt dat we zijn waar we zijn.
En ik merk dat ik niet eens kan zeggen: dat we aan het scheiden zijn of gaan scheiden.
Ik heb namelijk niet het gevoel dat we scheiden en zo zal ik dat ook nooit gaan zien.
ALS we ooit een papiertje zullen tekenen dat we gaan scheiden, zal het NOG niet voelen als scheiden.

Ik denk zelfs dat scheiden zoals we het zien niet eens BESTAAT. Want we zijn allemaal EEN. Dus je KUNT niet eens scheiden van elkaar.
Je kunt alleen transformeren hoe je met elkaar omgaat.
Je kunt alleen de energie dynamiek veranderen en dan kijken welke vorm het krijgt.

Voor mij voelt scheiden als een raar woord, want ik voel in mijn hart dat Bob en ik er altijd voor elkaar zullen zijn, waar het ook heen gaat met onze relatie.
We kunnen altijd op elkaar rekenen. We gaan door het VUUR voor elkaar.
We zullen ALTIJD kiezen voor liefde.
We kiezen er nu ook voor dat we samen in een huis blijven wonen om voor onze dochter te zorgen en samen de business te runnen. Zolang we dat kunnen, blijven we dat doen.
Zolang het goed voelt, dan doen we dat.
Zij het een extra groot huis, zodat we alle 2 een beetje meer ruimte hebben en onze eigen plek hebben šŸ˜‰

Kinderen hoeven niet de dupe te worden van een “scheiding.”
Amy weet dat ze altijd op ons kan rekenen.
Ze weet dat we eerlijk zijn met haar en ze voelt zich veilig.
Ze weet dat het NIETS met haar te maken heeft.
Sterker nog: voor haar is het heel normaal. Als ze vrienden heeft en ze heeft geen zin meer om met ze te spelen, dan zegt ze: “Ik heb geen zin.”
Ze durft voor zichzelf te kiezen in plaats van voor de “status quo” of omdat ze “beleefd” wil zijn.
Ik denk eerlijk gezegd dat ze vaak denkt dat volwassenen het HEEL ingewikkelt maken allemaal haha.

Bovendien voelen kinderen alles aan. Dus verstoppen wat je WERKELIJK voelt, heeft totaal geen zin bij kinderen. De vraag is alleen of ze het op de juiste manier kunnen interpreteren als je niet echt eerlijk bent. De meeste kinderen gaan dan heel hard werken om papa en mama gelukkig te maken omdat ze OOK harmonie willen en dat is NIET hun taak. Dat is JOUW taak.
Maar harmonie komt NIET door te doen alsof er harmonie is en “doen alsof” alles goed is. Dat komt door openheid en eerlijkheid en loslaten en ruimte geven en ECHTE liefde en er oprecht voor elkaar zijn, no matter what.

Ja, Bob en ik hebben wel eens woorden gehad, maar ik denk dat we minder ruzie en meer harmonie hebben dan het gemiddelde stel dat “doet” alsof ze gelukkig zijn.
Ik zie ZO freaking veel toneelspel in relaties.
Alles om maar te doen alsof het geweldig is.
Om geen gezichtsverlies te leiden.
Om de buitenwereld te laten zien dat je een goede ouder of echtgenoot bent en dat je de “juiste” dingen doet.
Om oordelen en kritiek te voorkomen.
En ondertussen sterven beide mensen iedere dag een beetje meer af van binnen.
Gaan ze een klein beetje meer dood omdat ze gewoon niet ECHT zichzelf kunnen zijn. Omdat ze binnen die relatie op DIE manier eigenlijk niet hun volste potentieel waar kunnen maken en diep van binnen weten ze het. Ze durven er alleen niet ECHT naar te kijken.

Dat is NIET waar een huwelijk voor is bedoelt.
En zelfs als je er voor kiest om niet meer op de traditionele manier met elkaar verder te gaan, dan kun je voor elkaar blijven zorgen en er voor elkaar blijven zijn.

Je HOEFT jezelf niet te veroordelen als je andere keuzes wilt maken.
Want de waarheid is, is dat we onszelf tekort doen als we onszelf “opofferen” omdat het nu eenmaal “zo hoort.”
En je kan jezelf voor de gek houden, maar het heeft invloed op IEDER gebied van je leven, want “the way you do one thing, is the way you do everything.”

En Dr. Shefali heeft gelijk in haar filmpje. Het is tijd voor nieuwe definities en een nieuw geloofssysteem omtrent “relaties” en “huwelijken.”
De definitie van een goed huwelijk moet niet zijn: “zo lang mogelijk bij elkaar blijven en doen alsof je gelukkig bent.”
Want als je 40 of 50 bent en je wordt misschien wel 80 of 90 en je bent niet happy in je relatie. Hoe zie je dat dan voor je? Dan “moet” je de helft van je leven een leugen blijven leven?
In angst blijven leven?
“Doen alsof?”
HOPEN dat het ooit “vanzelf” goed komt?

De definitie van een goed huwelijk mag worden:
“Groei je nog samen?
Kun je je volste potentie waarmaken?
Kun je je Missie leven?”

Ik HOU van de uitspraak van Eckhart Tolle: “There are no relationships, there is only relating in the moment.”

Dus wat voelt het beste?
Wat voelt ECHT goed?
Wat is de eerstvolgende logische stap in de relatie?
Wat voel en denk je ECHT?
Hoe kunnen jullie je alle 2 het beste ontwikkelen?
En kun je elkaar dat gaan GUNNEN?

En wat zijn overtuigingen en angsten die je daar misschien vanaf houden?

Een angst om “alleen” te zijn?
Een angst om te falen als ouder of echtgenoot?
De angst om iemand anders “in de steek te laten?”
De angst dat je kinderen de dupe worden?

Dat hoeft allemaal niet te gebeuren.
Laat Bob en ik het bewijs daarvan zijn.
Het opnieuw definiƫren van je relatie kan je juist helpen om te groeien.
Om verwachtingen, definities en afhankelijkheid los te laten en om je ware Zielspad te kunnen volgen.
En de BESTE tip is om in DIT moment te leven en gewoon de eerstvolgende logische stap te nemen. Veel mensen blijven in de status quo omdat ze het niet kunnen overzien.
Ze denken dat hun verlangens onverenigbaar zijn.
Maar als Wet van Aantrekkingskracht expert kan ik dit zeggen:

Het WAT is aan jou. Het HOE is aan het Universum.
Als je een verlangen hebt, is er altijd een manier.
Er is altijd een win-win situatie te bereiken. ALTIJD.
Wat voor de een het beste is, is OOK voor de ander het beste.
We creƫren onze realiteit met onze overtuigingen, met ons BEWUSTZIJN, niet met de dingen die we DOEN.
Mensen komen opdagen als een spiegel van onszelf. Dus als je wilt dat ze veranderen, ga ze dan op een andere manier ZIEN.

Zo kunnen we stap voor stap aan nieuwe relaties werken. Verbinding vanuit vrijheid. ECHTE liefde in plaats van “zoals het hoort” of “zoals ik het van je verwacht.”

Ik wens je een geweldige, liefdevolle dag.

Liefs Maartje