Zolang ik me kan herinneren heb ik er naar verlangd om wonderen te ervaren. De laatste tijd speelde het steeds vaker in mijn hoofd: waarom verlang ik hier eigenlijk naar? En wat hoop ik dan precies mee te maken of te beleven als ik het heb over een wonderlijk leven?
Ik heb ontdekt dat ik dit verlangen heb om tegenwicht te geven aan het feit dat ik het leven soms als “gewoontjes” of misschien zelfs saai ervaar.
Maar vanmiddag lag ik op de bank, met mijn lieve meisje in mijn armen en opeens besefte ik hoe speciaal en wonderlijk het leven eigenlijk wel niet is. De buurman was takken aan het verbranden en de rook zorgde voor een mystiek gordijn dat voor mijn raam langs zweefde.
Ik raakte gebiologeerd door de rook die door de lucht kronkelde: wat een wonderlijk gezicht was dat.
En tegelijk had ik mijn dochter in mijn armen en ik voelde de diepe allesomvattende liefde die ik voor haar heb. Het besef dat ik haar (met een beetje hulp) op de wereld heb gezet. Wetende dat ik nog nooit zo veel van iemand heb gehouden en dat mijn liefde voor haar mij een beter mens maakt.
Wat een wonderlijk concept: liefde.

Hoe geweldig voelt het om zo intens van iemand te kunnen houden. Om je hart, je ziel, je alles aan iemand te kunnen en durven geven. Aan de andere kant ook beangstigend omdat er altijd het risico is dat we kwijt kunnen raken wat we hebben. Maar als je leeft met dat bewustzijn zonder dat het zorgt voor een verlammende angst, dan kan het je juist een gevoel van diepe dankbaarheid geven voor alles wat is en nog gaat komen. Dan voel je dat je hart leeft. Dan voel je dat je ziel leeft.

Je ziel, je gevoelens, liefde, geluk. Het zijn eigenlijk allemaal magische concepten.
Het feit dat we ons leven voor het grootste deel zelf kunnen inrichten. Het feit dat we kunnen kiezen wat we denken en voelen en op deze manier ons leven kunnen vormgeven, kunnen scheppen. Wauw, hoe magisch is dat.

Of wat dacht je van het feit dat we met zijn allen op deze planeet leven. Allemaal ons eigen leven, maar toch ook maken we weer deel uit van een groter geheel. We beweren individuen te zijn maar bestaan allemaal uit dezelfde energie. Alles op onze aarde bestaat uit dezelfde energie, tot aan onze gedachten aan toe. Alles bestaat uit atomen, alleen de hoeveelheid en samenstelling er van is verschillend. Dus hoe verschillend mensen ook lijken te zijn, we zijn allemaal gemaakt uit dezelfde immateriële substantie en in de kern zijn er meer overeenkomsten dan verschillen.
We scheppen deze aarde allemaal samen. We zijn allemaal een druppel in dezelfde oceaan. Iedereen heeft een aandeel. Wat is jouw aandeel? Wat draag jij bij aan onze planeet, aan ons bestaan?

ID-10033559
En wat als we even verder kijken dan onze planeet? Het feit dat onze planeet zich bevind in een Universum waarvan men niet eens weet hoe groot deze is en of deze überhaupt eindig is. Het Universum schijnt groter te worden, uit te zetten. Maar eigenlijk moet het Universum wel oneindig zijn, want als het eindig is, wat komt daarna dan? Wat is er voorbij het eind?

En wat is er allemaal nog in dat oneindige stelsel van planeten en sterren dat wij nog niet ontdekt hebben, waar we nog geen weet van hebben? Fascinerend om over na te denken.
Op dit moment tolt mijn hoofd van alle alledaagse magische dingen die ik kan bedenken.
Het feit dat we alles kunnen bedenken en verzinnen wat we willen en het dan met de wereld kunnen delen via tv, radio, internet, films en boeken.
Het feit dat ik ieder moment van de dag alles op kan zoeken wat ik wil via het internet. Ik kan met iedereen in contact komen met een druk op de knop.
Ik kan mijn gedachten en gevoelens met de wereld delen via mijn blog.
Het feit dat ik water uit de kraan kan halen, ieder dag boodschappen uit de supermarkt kan halen, mijn geld op mijn rekening wordt gestort, dat ik dan vervolgens weer in kan ruilen voor wat ik dan ook maar wil hebben.
Het lijken simpele alledaagse dingen, maar als je goed nadenkt over de complexiteit van alles wat we in ons leven hebben. Hoe alles kan bestaan en hoe wij dat mogelijk maken met zijn allen. Iedere actie die we nemen heeft invloed op de stroom van het leven. Want actie is immers reactie. Met een enkele actie kun je uitkomsten veranderen, processen sturen en dingen mogelijk maken.
Met een enkele actie kun je iemand zijn leven voorgoed veranderen.

Mijn leven is helemaal niet simpel, normaal of alledaags. Mijn leven is iedere dag magisch en wonderlijk. Het enige dat ik hoef te doen is open te staan om de wonderen die het leven van nature biedt daadwerkelijk te zien en te ervaren.
Het leven is niet bedoelt om het voor lief te nemen. Het leven is bedoelt om te leven, om te ervaren, om te voelen, van te houden en dankbaar voor te zijn. En nee, daar is echt totaal niets alledaags aan!

Vind jij jouw leven alledaags? Ik ben nieuwsgierig naar jouw visie. Leuk als je een berichtje plaatst of via Social media laat weten hoe jij hierover denkt.

Image courtesy of cIdea go /FreeDigitalPhotos.net